UTİKAD KDV TEVKİFATI UYGULAMASINA İTİRAZ ETTİ

Yayınlanan tebliğ ile Yurtiçi Karayolu Yük Taşımacılık Hizmetleri 1 Mart 2021 tarihinden itibaren 2/10 oranında KDV tevkifatına tabi tutulmuştur. KDV tevkifat uygulamasını yerine getirebilmek için fiziki karayolu taşıyıcısından hizmet alan tüm sektörler ve elbette taşıma işleri organizatörleri 2 numaralı KDV beyannamesi ile beyanname vermek zorunda kalacaklardır. Mevcut beyanname formatında alınan her fatura bilgisine yer verilmesi gerektiğinden ve fiili nakliye işi yapan firma ve kişilerin kısa vadede bu uygulama ile ilgili bilgi eksikliği yaşayabileceğinden hem alınan faturaların kontrolü hem de artacak olan iş yükü konusunda dikkatli olunması gerekmektedir. Karayolu taşımacılığı yapan firmalar başta olmak üzere karayoluyla taşımacılığı hizmeti alan tüm sektör paydaşlarını etkileyecek olan uygulamanın sektörlere olası olumsuz etkilerinin değerlendirildiği UTİKAD Başkanı Emre Eldener imzalı yazı başta Cumhurbaşkanlığı ofisi ve ilgili bakanlıklar olmak üzere gerekli kamu kurum ve kuruluşlarına iletildi. Eldener’in yazısında aşağıdaki değerlendirmeler yer aldı: “Hazine ve Maliye Bakanlığı vergi alacağını güvence altına almak amacıyla gerekli gördüğü hallerde verginin ödenmesinden işleme taraf olanları sorumlu tutabilmek amacıyla tedbirler alabilmektedir. İşlemlere taraf olanlar verginin tam olarak kesilip ödenmesinden ve bununla ilgili diğer ödevleri yerine getirmekten mükellef gibi sorumlu olmaktadırlar. KDV tevkifatının da bu amaçla kullanılan vergi güvenlik müesseselerinden birisi olduğu bilinmektedir. 16.02.2021 tarih 31397 Sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ (Seri No: 35) ile birçok alanda KDV tevkifatına ilişkin uygulama değişikliğine gidildiği görülmektedir. Yapılan bu değişikliklerin yürürlük tarihi de 01.03.2021 olarak belirlenmiştir. Söz konusu Tebliğ ile Karayolu Yük Taşımacılık Hizmetleri 01.03.2021 tarihinden itibaren 2/10 oranında KDV tevkifatına tabi tutulmuştur. KDV tevkifatı temelde belirli mükellefler arasında yüksek meblağlı işlemler için kullanılması gereken bir güvenlik müessesi iken, yapılan bu düzenleme ile vergilerin Hazineye daha erken intikal etmesine olanak sağlanmaya çalışıldığı anlaşılmaktadır. Ancak bu düzenleme getirilirken uygulamanın ilgili sektörlere getireceği ilave işlem ve işgücü ihtiyacı ile ilave sistem yatırımı analizlerinin yapılmadığı, düzenlemenin reel sektörlere getireceği ilave iş yükü ve oluşacak olumsuz sonuçların göz önüne alınmadığı değerlendirilmektedir.